Bu bölümdeki yazılar yorumsuz olarak okuyucularımıza tarafsız bir yayın yaptığımızın nişanesi olarak sunulacaktır. Yalnız, okuduktan sonra üzerlerine sifon çekmeyi unutmayınız:
The Economist (27 Temmuz 2026): Bir makalede Çin Halk Cumhuriyeti’nin doğa ve çevre korumasıyla ilgili olumlu politikalarına yer veren ünlü dergi, Çin düşmanı oksurlarını üzmemek adına Çin’i “eko otoriter” (eco-authoritarian) adlı yeni türettiği bir sıfat ile nitelendirdi.
***
Alex Soros (X hesabında, 20 Temmuz 2026): Slavoj Žižek, yaşayan en büyük filozoflardan, ezber bozan kültür eleştirmenlerinden biri; pek çok bakımdan eşi benzeri olmayan bir isim. Genç bir öğrenciyken eserleri ve kışkırtıcı fikirleriyle boğuşmaya başladığım […] Žižek spordan tutkuyla nefret ediyor olabilir, fakat Zohran Mamdani’nin Knicks taraftarı olduğunu söylediğimde Knicks şapkasını gururla taktı!
***
Çağdaş Üngör (Ekopolitik, 28 Temmuz 2026): Yeni Parti, dış politika hattında CHP’nin ‘tam bağımsızlıkçı’ ve ‘Avrasyacı’ eğilimlerini de devralmamış gözüküyor […] Aslında Yeni Parti’nin dış politikada demirini Batı’ya atmış olması tesadüf değil. Avrupa, Türkiye’deki otoriterleşme ivmesinden ‘endişe’ duyan yegane kıtaydı. Sevsek de sevmesek de, ülkemizdeki muhaliflerin başına ne geldiğiyle Çin ya da Rusya değil, AB ilgileniyor. […] Yeni Parti, programına bu “post-Kemalist” ögeleri serpiştirdikten sonra, CHP’nin altı okuna vurgu yaparak Atatürkçü seçmeni tatmin etmeye çalışmış. Bu okları bir kısmı aslında siyaseten mevta niteliğinde. Mesela, eskiden kısmen olumlu bir tınısı olan ‘halkçılık’ bugünyabancı dillere ‘popülizm’ olarak çevriliyor ve artık uç sağ partilerin tekelinde. […] Son olarak, ‘devrimcilik’ hiçbir zaman sosyal demokrat bir partinin harcı olmamıştı.
***
Oğuz Kağan Salıcı (X hesabında, 1 Ağustos 2026): İnsanlar kimlerden, kimlerin alın teriyle oy aldığını kolayca unutuyor. Bir gecede rozetler değişiyor. İdeolojiler askıya alınıyor. Ne uğruna? Siyaset bunun hesabını halka vermeyecek mi? Sıkıntı bunca belediye başkanının bireysel ahlakında mı, Türkiye’deki belediyecilik sisteminin yozlaşmasında mı, yoksa parti çizgisini hiçe sayan anlayışlarda mı? Kesinlikle hepsinde.
***
***
Gazete Oksijen (2 Ağustos 2026): Nobel ödüllü ekonomist Daron Acemoğlu, ağustos ayında yayımlanacak yeni kitabında liberal demokrasinin yalnızca otoriter liderler yüzünden değil; ortak refah vaadini, çalışan sınıfları, yerel toplulukları ve teknolojinin yönünü demokratik biçimde denetleme kapasitesini kaybettiği için krize girdiğini savunuyor.
***
