Yazımın başlığı, aslında Cumhuriyetin 100. Yaşı münasebetiyle Emre Kınay’ın siparişi üzerine yazdığım bir piyesin adıydı. Bazı aksaklıklar yüzünden piyesim maalesef seyirciyle buluşamadı. Bahsettiğim aşksa
Mustafa Kemal Paşa’nın 13 Eylül 1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne sunduğu Halkçılık Programı, Millî Mücadele’nin yalnızca askerî ve siyasi bağımsızlığı değil, aynı zamanda toplumsal
Atatürk’ü bugün nasıl anmalıyız? Millî Mücadele’nin muzaffer komutanı olarak mı? Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran “devlet adamı” olarak mı? Savaştan sonra çevresinde barış iklimini inşa etmeye
İnsanlığın binlerce yıla dayanan mücadele tarihinin de gösterdiği üzere, toplumsal ilerlemeler maddi üretim koşullarının gelişmesiyle ortaya çıkan diyalektik ve devrimci sıçramalarla gelişmektedir. Bu gelişmelerin
Feodaliteyi çok seviyoruz. Her birimiz kendi bildiği, sevdiği biçimlerde feodaliteye bayılıyor. “Miras” çok olumlu bir kavram aslında. Mesela, suç miras kalmıyor; öyle şeyler redd-i
Genelkurmay’ın kızıl avangardı Bugün Moskova’daki muhafazakâr çevrelerin ve kilise hiyerarşisinin dillerine pelesenk ettiği “Ekim Devrimi ihanetti, Çarlık Rusyası refah cennetiydi” nakaratı darmadağın olmaya mahkumdur.
“Hocam, Polibomlar Sınavda Çıkacak mı?” Eski nesiller bilmediği bir konu olduğunda hafifçe kızarır, başını öne eğer ve susardı. Şimdiki nesil ise bilmediği konunun kürsüsünü
Osmanlı’nın son döneminden Cumhuriyet’in erken yıllarına uzanan tarihsel çizgide toplumsal yaşamın en köklü dönüşümlerinden biri, kamusal alanın cinsiyetlendirilmiş sınırlarının yeniden çizilmesiyle yaşanmıştır. Geleneksel mahalle dokusu ve